Niemal codziennie słyszymy o przemocy w rodzinie, choćby informacja z poniedziałku, z której dowiadujemy się, że do wrocławskiego szpitala trafiło skrajnie wygłodzone dziecko. 12-miesięczny malec ważył zaledwie 5 kg. Jego rodzice mieszkają wraz z trójką innych dzieci w Nowej Rudzie. Według relacji sąsiadów, często dochodziło tam do alkoholowych libacji. Lekarze poinformowali, że przywiezione do szpitala dziecko było umierające. W tym wypadku spory wkład miało uzależnienie, co doprowadziło do zaniedbania, czyli naruszenie obowiązku do opieki ze strony osób bliskich co również jest formą przemocy. Ktoś może powiedzieć, że to patologiczna rodzina i w tego typu sytuacjach występuje agresja. Jest to bzdurą. Przemoc w stosunku do bliskiej osoby może wystąpić w najbardziej zdawać by się mogło idealnej rodzinie, wolnej od uzależnień, o wysokim standardzie życia. Dlaczego? Bo może przybierać różne formy. Dziś przybliżę słuchaczom Radia Żnin FM pierwszą, a zarazem najczęstszą czyli przemoc fizyczną. Według statystyk Komendy Głównej Policji, w 2006 roku przeprowadzono ponad 96 tys. interwencji dotyczących przemocy w rodzinie. W Wielkiej Brytanii, każdego tygodnia w wyniku przemocy, 2 kobiety zostają zabite przez swoich byłych lub obecnych partnerów. Przemoc fizyczna jest ciągle tematem wstydliwym i często rozgrywa się za zamkniętymi drzwiami. Może zacząć się całkiem niewinnie, natomiast skończyć tragicznie.
Ta forma przemocy jest chyba najbardziej rozpoznawalna spośród rodzajów krzywdzenia. Może prowadzić do obrażeń fizycznych, a w niektórych przypadkach stanowić zagrożenie życia. Nie zawsze wynikiem przemocy fizycznej są widoczne ślady lub blizny. Wśród przykładów, które świadczą o stosowaniu przemocy w rodzinie mogą świadczyć: ciągnięcie za włosy, rzucanie przedmiotami w drugą osobę, popychanie, uderzenie pięścią lub otwartą dłonią, plucie i oddawanie moczu na drugą osobę, uderzanie głową drugiej osoby o ścianę lub deskę rozdzielczą samochodu, kneblowanie w celu uciszenia krzyków podczas napaści fizycznej, bicie kijem lub paskiem, gryzienie a nawet bicie i gwałcenie w ciąży, zrzucanie ze schodów w ciąży, dźganie nożem lub potłuczonym szkłem.
Wiedząc z rozmowy, czy obserwacji, że w rodzinie partnera nadużywano siły, można spodziewać się, że również wobec swojej rodziny i partnera będzie używał on siły1. Wielka miłość i zauroczenie mogą powodować także, iż lekceważy się mniej lub bardziej drobne zachowania agresywne. Początki mogą być całkiem niewinne: popchnięcie, lekkie uderzenie, zamachnięcie się na partnera bez uderzenia, groźba zrobienia krzywdy "na żarty" itp. "Raz mu się zdarzyło, ale przeprosił" nie oznacza, że był to ostatni raz.
Przemoc fizyczna może przybierać różne fazy w zależności od zachowania sprawcy i członków jego rodziny. Te wzajemne zachowania stwarzają swego rodzaju błędne koło, które sprawia, że znacznie trudniej zdecydować się na pomoc. Wyróżniamy trzy fazy przemocy fizycznej: Narastanie napięcia - sprawca zaczyna odczuwać narastające napięcie, zdenerwowanie, pobudzenie, z którym nie wie zwykle jak sobie poradzić w sposób inny niż agresywny.
Faza druga to Ostra faza - dochodzi do wybuchu przemocy, pobicia, duszenia, itp. Tu często obserwatorem jest dziecko, które czasem próbuje zostać "bohaterem rodziny" i obronić bezsilnego rodzica, co niekorzystnie wpływa na jego późniejszy rozwój.
Trzecia faza to Faza "miodowego miesiąca" - sprawca doświadcza poczucia winy i obaw przed karą za swoje zachowanie. W reakcji na to partner może reagować na różne sposoby: wybacza mu krzywdę, wzbudza poczucie winy, straszy, że zgłosi przemoc na policję, milczy, udaje, że nic się nie stało, prosi o nie robienie tego więcej.
Sprawcą przemocy może być zarówno mężczyzna, jak i kobieta, ale również dziecko wobec rodzica, dorosły wobec starszego, rodzic wobec dziecka (szczególnie matka wobec dziecka)1 .
Należy pamiętać, że sprawcy przemocy czują się bezkarni oraz sądzą, że ich ofiara jest osamotniona, zastraszona oraz zdana wyłącznie na ich władzę i na tym głównie budują swoją siłę.
Bibliografia:
1 Orwid, M. (2009). Trauma. Kraków, wyd. Literackie
2. Gruszczyńska, B. (2007). Przemoc wobec kobiet w Polsce. Aspekty prawno- kryminologiczne. Wyd. Wolters Kluwer Polska
3. Materiały z wykładu "Interpersonalna trauma jako podłoże złożonego PTSD" dr. A. Widery- Wysoczańskiej
4. Psychotekst.pl